با ما همراه باشید

فیلم هالیوودی

نقد فیلم موحش یا گدارعشق من (Redoubtable)(2017)؛ از گدار تا گدار

منتشر شده

در

موحش فیلم جدید میشل هازاناویسیوس فیلمسازی که در سال ۲۰۱۲ برای هنرمنداسکار بهترین فیلم را به خانه اش فرانسه برد، درباره ی یکی از بزرگترین و رادیکال ترین فیلمسازان تاریخ سینما است. ژان لوک گدار نامی است که همیشه با عنوان هایی همچون آوانگارد و رادیکال نزد سینمادوستان شناخته می شود و تا به امروز حاشیه های زیادی را پشت سر گذاشته است.هازاناویسیوس با پرداختن به مهمترین بخش زندگی این فیلمساز نابغه در اواخر دهه ی ۶۰ میلادی، درامی بیوگرافیکال را خلق نموده تا مخاطب امروز سینما با شخصیت پر فراز و نشیب و شورشی گدار آشنا بشود.

نقد و بررسی فیلم موحش (Redoubtable)

فیلم با صدای نریشن استیسی مارتین که نقش همسر گدار آن ویازمسکیرا دارد، آغاز می شود که می گوید: ((آینده به او تعلق داشت)) در طول اثر با درامی سر راست و قصه ای ساده و کلاسیک طرفیم که فیلمساز با سبک پرداختش می خواهد مخاطب بدون اینکه خسته شود با کاراکتر شورشی و پر از بحرانش همراه گردد، که می توان گفت هازاناویسیوس تا حد زیادی موفق به این کار شده است. پرسناژ ژان لوک گدار با بازی عالی و اندازه ی لوئیس گارل که با آن گریم و چهره پردازی اش به بهترین شکل توانسته اکت های کاراکترش را در فرم در بیاورد، در طول اثر با شکل دادن نسبیت درام در محور پیرنگ، یک توازن و حس همذات پنداری برای تماشاگر ایجاد می کند که کمی به چالش و بحران یک روشنفکر آوانگارد و معترض مدرن در دهه ی ۶۰ میلادی نزدیک شویم. اتفاقات فیلم در بحبوحه ی ماه می ۱۹۶۸ در پاریس جریان دارد که کشور فرانسه پس از گذشت دو قرن شاهد وقوع انقلابی اعتراضی از سمت دانشجویان و مردم بود. ژنرال دوگول با سیاست های غلط خارجی اش و به موازات آن، گسترش کمونیسم در جهان و اندیشه ی سوسیالیستی با آن رنگ و لعاب های آزادی مآبانه اش، بحران حضور ارتش فرانسه در الجزایر، اوج جنگ ویتنام و نبرد ایدئولوژیک کمونیسم و لیبرالیسم و کاپیتالیسم با هم، دست به دست یکدیگر دادند تا در سال ۶۸ همه چیز مانند یک تومور اعتراضی در بطن توده عمل نماید. در این ما بین گدار فیلمساز همیشه معترض و آوانگارد در دوران اوج سینماگری اش با تصمیماتی رادیکال و ایدئولوژیک به کف خیابان می آید و با مردم همراه می شود. اکت ها و بحث ها و پرخاش های انقلابی او در روند فیلم برای مخاطب به خوبی آشناپنداری می گردد و در کنارش، حضور همسر وی با آن نگاه های مبهم و بعضا نگران گویی حس سمپات بیننده را به خود جلب کرده و حتی گاهی اوقات تماشاگر از نگاه او به رفتارهای رادیکال گدار می نگرد. اما شاید بتوان گفت تنها ضعف اصلی فیلم همان منطق اعتراض هاست و فیلمساز در اینجا به جای پرداخت و توضیح ریشه ی این حرکت انقلابی دست به این همانگوییمی زند تا جایی که گویی مخاطب باید نزد خود به صورت پیش فرض از اتفاقات می سال ۱۹۶۸ آگاه باشد. با اینکه در ابتدا ذکر کردیم ساختمان درام و نوع بیان فرمیک اثر با قاعده ای کلاسیک و روان بیان می شود اما در اینجا فیلمساز تصمیم می گیرد برشی از تاریخ را به نمایش بگذارد که این امر می تواند کمی مخاطب نا آگاه را گیج نماید. اما در قسمت اعتراضات نوع چینش صحنه و روند ساخت میزانسن و حرکت های دوربین کاملا به اندازه و منسجم هستند تا جایی که واقعا برای مخاطب اتمسفرپاریس دهه ی ۶۰ را تداعی می کند.

نقد و بررسی فیلم موحش (Redoubtable)

یکی از موتیف های جالب فیلم استفاده ی کارگردان ازبرخی نماهای آثار معروف گدار است. برای نمونه در پلانی که دوربین با پن به چپ از مچ پای استیسی مارتین که بر روی تخت خوابیده است، شروع کرده و کم کم بدن عریان وی را می بینیم که این نما دقیقا ارجاعی به شروع فیلم تحقیراست که از بدن عریان بریژیت باردو بر روی تخت آغاز می شود. یا نماهایی این چنینی مانند اینسرت سیاه و سفید از دست زن بر روی ملافه ی سفید تخت که بازنمایی پلانی از فیلم زنان مردانهمی باشد و یا در انتهای اثر در سکانسی تغییر نور و به شکل نگاتیو درآوردن رنگ قاب که آدمی را به یاد مستند مونتاژی گدار تاریخ های سینمامی اندازد. موتیف دیگری که در موحش باعث خسته نشدن مخاطبش می شود شوخی های اندازه و بعضی اوقات فیدبک های کمیک از اکت های کاراکتر گدار است که با آن مکث ها و میمیک صورت لوئیس گارل، بار درام به سمت شوخی می رود و بیننده را به خنده می اندازد. برای نمونه سکانس دعوای داخل ماشین که افراد با حالتی کمیک به هم چسبیده اند و در آن وضعیت گدار و میشل کورنو بر سر اساس سینما بحث می کنند.

نقد و بررسی فیلم موحش (Redoubtable)

یکی دیگر از نکات مهم فیلم موحش بازآفریدن بخشی از زندگی پر از چالش کارگردانی است که در زمانه ی خود اکثریت بزرگان او را خاص ترین استعداد نسلش می دانستند. به تصویر کشیدن تضادها و بن بست های آرمان گرایانه و رادیکال که توامان می تواند فیلمسازی مثل ژان لوک گدار را در بهترین دوران زندگی هنری اش به جایی برساند که وی مرگ سینما را اعلام نماید و حتی از آثار خود اعلام برائت نماید. در این بین جان دادن به شخصیت های بزرگی همچون: برناردو برتولوچی، مارکو فرری، میشل کورنو و ژان پیر گورین یکی دیگر از نکات جذاب فیلم می باشد. در همین حین دیالوگ های شخصیت اول در مورد تفکرش نسبت به سینما و جدل های او با برتولوچی و همسر و دوستان هنرمندش، بازگویی یک دوره ی تاریخی در زندگی یکی از نمایندگان بزرگ سینمای مدرنیستی اروپاست که برای مخاطب جالب است.

موحش نام یک کشتی نظامی است که برای دریافت دستور از سمت ژنرال دوگول در وسط دریا لنگر انداخته و در حالتی مستاصل و منفعل نه راه پس دارد و نه راه پیش. به بیانی دقیقا همان وضعیتی که گدار سال ۶۸ به بعد پیدا می کند، حتی بعد از اینکه گروه سیاسی – سینمایی ژیگا ورتوف را راه اندازی می نماید. اما در فیلم اوج این استیصال را در اقدام به خودکشی او از زبان همسرش بر روی نریشن می شنویم که جسم بی جان گدار بر روی تخت تکان تکان می خورد. موحش اثری است در مورد سینما چون کاراکتر اصلی اش یعنی ژان لوک گدار، بخش مهمی از ستون های تاریخ سینماست.

نام: موحِش یا گدارعشق من (Redoubtable)(2017)

کارگردان: میشل هازاناویسیوس

امتیاز: ۱۰ / ۷

ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + سه =

تبلیغات

برترین ها