با ما همراه باشید

نقد و بررسی

نقد و بررسی فیلم رمپیج ( Rampage ) – یک بازی ویدئویی سینمایی

منتشر شده

در

موضوع فیلم‌های اقتباسی عالم سینما از صنعت بازی‌های ویدئویی تا امروز قانون نوشته‌ای در هالیوود دارد که عموما این قانون نهایتا به فرمول شکست مواجه می‌شود. کمتر گیمری بوده که از فیلم اقتباسی بر اساس یک بازی کامپیوتری راضی باشد و کمتر علاقه‌مندی به سینما بوده که این آثار را ستایش کند. اما فروش نسبتا خوب (نه عالی و یا خوب بلکه نسبتا خوب) عناوین اقتباسی از بازی‌ها باعث شده که استودیوها وسوسه ساخت این گونه آثار را همیشه داشته باشند. این بار اما اتفاق عجیبی افتاده و آن هم ساخت یک فیلم بر اساس یک بازی فراموش شده است. سری گیم‌های Rampage در عالم بازیبازها هم به فراموشی سپرده شده و اصولا در لحظه حیاتشان (که اوجش در اواخر دهه نود میلادی بود) هم چندان طرفداران زیادی نداشت، پس چرا هالیوود ناگهان به سمت خرید حق ساخت یک فیلم بر اساس این فرنچایز رفته؟ این سوالیست که حقیقتا جواب درست و درمانی ندارد و یک سری گمانه‌زنی شخصی درباره آن می‌شود کرد: بازی Rampage شامل کلی کاراکتر هیولامانند غول آساست که در تمام مراحل بازی عمدتا بی‌هدف فقط به تخریب شهرها می‌پرداختند.

سینمای اکشن بزن بهادر هالیوود تشنه هیولاهاییست که در پرده‌های عریض سینما جولان دهند و حالا که فناوری‌های جلوه‌های ویژه به جایی رسیده که می‌توان چنین آثاری را با بودجه کمتری نسبت به سالیان گذشته ساخت؛ چرا به سراغ این هیولاهای عظیم‌الجثه نروند؟ هیولاهایی چون کینگ کنگ، یک تمساح غول آسا، گرگ عظیمی که پرواز هم می‌کند و… همگی می‌توانند سوژه خوبی برای یک فیلم بلاک باستری با اسانس پاپ‌کورنی باشند. در کنار این غول‌های بی شاخ و دم کافیست یک سری بازوی عضلانی هم بگذارید تا تیم بازیگری کامل شود: دواین جانسون یا همان ((راک)) کشتی‌کج بدون هیچ تغییری در متد بازیگری خود و عاری از هر گونه خلاقیت در قدرت اکتینگ خود وارد کارزار شده و این فرمول شکست خورده (فیلم‌های اقتباسی از روی بازی‌ها) این بار تا حدی نصفه و نیمه جواب داده است.

چهار فیلمنامه نویس به زور داستانی برای فیلم سرهم کرده‌اند که در عناوین اصلی گیم Rampage هم وجود نداشتند. یک ماده گاز سبز رنگ در فضا کشف می‌شود که گویا وقتی توسط جانوری استنشاق می‌شود او را تبدیل به یک هیولای بزرگ می‌کند. این ماده توسط یک گروه خصوصی و البته پلید کشف شده و تیم فضایی آنها در ماموریت حمل ماده به زمین با شکست مواجه می‌شوند.

ماده مذکور بعد از متلاشی شدن سفینه‌ای که آنها را حمل می‌کرد به زمین پرتاب شده و در سه نقطه جغرافیایی متفاوت فرود می‌آید: پارک جنگلی، جنگل‌های سرسبز آمریکا و برکه‌ای پر از تمساح. همانطور که احتمالا حدس زدید، یک گوریل از منطقه اول و یک گرگ از مکان دوم و در نهایت یک تمساح توسط این ماده تبدیل به هیولا می‌شوند و تصمیم می‌گیرند که بدون دلیل به شهر حمله کنند! در این بین گروه خصوصی پلیدی هم که دنبال این ماده است تصمیم دارد تا از این ماده سواستفاده‌های شیطانی کند. دکتر دیویس با بازی دواین جانسون یک جانورشناس عضلانیست که گوریل عظیم‌الجثه کنونی (که او را جورج می‌خوانند) دوست اوست و دکتر تصمیم می‌گیرد که بتواند جورج را علیه دیگر هیولاها بشوراند…

داستان بالا دستپخت چهار آشپز است و به همین رو اصلا درست از آب در نیامده است و نکته قوت فیلم هم اصلا در این داستان آبکی نیست. شخصیت پردازی‌های افتضاح (به ویژه دو دشمن اصلی داستان که انگار از کارتون پوکمون در آمده‌اند و بسیار کاغذی هستند!) و دیالوگ‌های لوس و بیمزه که قرار است مثلا خنده دار باشد و … در فیلم به وفور به چشم می‌خورد و نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. در بین گروه بازیگران دو شخصیت دوست داشتنی دیگر داریم یکی نائومی هریس که به تازگی نامزد اسکار هم شده و دیگری جفری مورگان که از دل سریال واکینگ دد بیرون آمده، دیدن این دو تن در نقش‌های تک بعدی نشان می‌دهد که صفرهای چک دستمزدشان احتمالا خوب بوده و یا در خوش بینانه ترین حالت، آنها هم خواسته‌اند صرفا جزو یک سرگرمی بی‌شیله پیله باشند و بس.

اما جدا از تیم بازیگری کار باید رسالت اصلی فیلم و کارگردانش را نیز باید در نظر گرفت. برد پیتون که پیش‌تر فیلم «سان آندریاس» را با حضور دواین جانسون ساخته بود و در آن از عنصر زلزله برای هیجان‌انگیزتر شدن اکر استفاده کرده بود، بار دیگر می‌تواند با جلوه‌های ویژه و تخریب‌های عظیمش تماشاگر و دوستداران سینمای اکشن را به هیجان وادارد. به نظر نمی‌آید که پیتون ادعایی کرده باشد که فیلمی عاری از هر گونه اشتباه و یک شاهکار سینمایی ساخته و کاری که می‌خواسته انجام دهد، همانا ساخت یک فیلم پرزدوخورد با ریتمی تند بوده که نفس بیننده را حبس کند. از این حیث فیلم Rampage می‌تواند از بسیاری از آثار تخیلی-اکشن این روزها جلو بزند و البته از بسیاری نیز عقب بماند و در حد یک فیلم متوسط (نه برخلاف عموم آثار اقتباسی از گیم یک فیلم ضعیف) خودی نشان دهد.

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 − 11 =

تبلیغات

برترین ها